Dag mensen,

[anne:] Na:
- bijna een jaar, 11 maanden, 47 weken oftewel 330 dagen,
- drie landen,
- 23 staten in India,
- ruim 60 busritten,
- 30 treinen,
- overnachtingen op 131 verschillende plekken,
- zo'n 30.000 km over land en zee,
- 400 km wandelen in de himalaya,
- tientallen nieuwe vrienden,
- en evenveel uitnodigingen over de hele wereld,
- bijna 1.500 liter mineraal water,
- honderden kopjes chai en chapatties,
- het slachten van een kip,
- ruim 600 keer uit eten,
- het wennen aan diarree,
- het opgeven van wc papier,
- het spreken met 1,2 miljard Indiërs,
- het leren van Hindi, Engels, ayurvedische massage, Yoga en meditatie,
- zo'n 150 uur in meditatie,
- het lezen van zo'n 35 boeken,
- temperaturen van -10 C tot 50 C,
- hoogtes van 0 to 5.500 m,
- het zien van de Everest, Kanchenjunga, Daulagiri en Annapurna,
- het kamperen op het strand, in de woestijn en in de bergen,
- het nemen van 2.500 foto's,
- het uitgeven van zo'n 3.500 euro,
- het schrijven van nu bijna 38 verslagen,

ben ik toe aan het zien van mijn familie en vrienden, wat slaap in m'n eigen bed, een lekker bad, goed eten, een bar met bier van de tap, goede muziek uit luidsprekers, echte koffie, een film in 't Saentje en een zinvollere invulling van m'n leven. Alhoewel, wat is zinvol?

In ieder geval zit m'n laatste weekje hier er nu op. In Leh, hoog in het noorden van India, deden we na het tikken van het laatste mailtje een hele dag niets om uit te rusten van het wandelen. 's Avonds gingen we naar de Mahabhodi Society om te mediteren; de eerste keer voor Wout. De monnik die het leidde was een jonge student met veel humor. De volgende dag werd Wout ziek. Hij had waarschijnlijk een lichte voedselvergiftiging en het eten kwam er bij de verkeerde uitgang uit. Ik bracht hem dus maar wat brood en water en nam een bus naar Tiksay klooster, Ladakh is immers net Tibet met kloosters overal en ik had er tot dan toe nog maar 1 bezocht. In het klooster was men bezig met het maken van een zand-mandala; een kunstwerk gemaakt van gekleurd zand dat vergankelijkheid uitbeeldt.

Monniken werken aan een kleurrijke zand-mandala in het klooster van Tiksay
De zand-mandala in Tiksay
Een met geel doek omwikkelde stoepa boven de vallei van de Indus bij Tiksay
Het uitzicht vanaf het klooster

Terug verscheen er geen bus en liftte ik dus maar met een leger Jeep en leger truck terug naar Leh. Daar bezocht ik nog een aantal kloosters en bekeek ik de film 'Ancient Futures', die over de invasie van westerse producten en levenswijze in Ladakh gaat en eigenlijk over globalisatie in het algemeen; erg indrukwekkend!

Die avond gingen we vroeg slapen, we stonden de volgende ochtend namelijk vroeg op om de jeep naar Manali te pakken. Om 2 uur 's nachts stonden we op de bushalte en bleken we net op tijd te zijn. We stapten in en raceten weg. Het werd een lange dag. Met zonsopgang reden we over een hoge pas: 5300 meter. En 4 passen en 15 uur later stonden we op de plek waar de weg verdwenen was: we moesten lopen. We ploeterden ruim een half uur door glibberige modder naar beneden om er achter te komen dat we daar een ideaal slachtoffer voor extreem hoge taxiprijzen waren. Uiteindelijk vonden we een redelijk goedkoop busje dat ons door de regen en een riviertje naar de kruising van Vashist bracht. We verwachtten daar weer afgezet te worden maar vonden wonderbaarlijk genoeg een gratis rit omhoog!

Na snel een kamer gevonden te hebben sprong ik in de hotspring: wauw! Ik was ongeveer 2 maanden geleden ook al in ditzelfde dorpje geweest, ontzettend ontspannen. Maar dit keer was het drukker; helaas. We bleven daar twee nachten en namen op tijd een bus naar Delhi om er zeker van te zijn dat we onze vlucht niet zouden missen. Eergisteren om vier uur stapten we dus op de bus en 16 uur later stonden we heelhuids in Delhi. We namen een kamer, ontbeten en gingen vervolgens nog wat shoppen. 's Middags gingen we naar de bekende Lotus tempel, van het Baha'i geloof. Een vreemd, groot gebouw dat bedoeld is voor meditatie en gebed. Uiteraard is het de bedoeling dat je binnenin stil bent en uiteraard houden de Indiërs zich hier niet aan.

Gisteren na een lange dag en een halve voorgaande nacht in de bus uitgeput in slaap gevallen. En net uitgerust wakker geworden, ik sliep prima m'n laatste nacht in India.

Ik ga zo nog even de laatste paar uurtjes rondlopen voor ik op m'n vlucht naar Bombay stap om vanuit daar vannacht naar Amsterdam te vliegen. Wout blijft een paar uurtjes langer hier en vliegt vannacht in dezelfde richting.

Mijn vluchtnummer is: NW41 en ik hoor om 06:45 aan te komen. Wout's vluchtnummer is: KL0872 die om 06:00 aan hoort te komen.

Als ik thuis kom zal ik zo snel mogelijk m'n foto's online zetten en dan krijgen jullie de laatste paar regeltjes reisverslag van me. Ik kijk uit naar ons georganiseerde landje!

[wout:] Zes weken, in een keer voorbij! Toen ik de eerste dag aan kwam in Delhi was alles een enorme chaos en het grappige is dat toen ik gister weer in Delhi aan kwam het nog steeds een enorme chaos bleek maar dat ik het zelf wat beter kon ordenen. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk dingen mee te maken en te proberen waaronder een kipburger die ik beter niet had kunnen doen, ik werd ziek. Morgen kan ik weer eten wat ik wil, wat toch wel iets belangrijks voor me is. India is een land waar ik zeker naar terug zal gaan al weet ik nog niet wanneer maar reizen en mensen ontmoeten is toch wel erg leuk. Het waren zes soms vermoeiende, vaak leerzame, warme, soms koude maar vooral leuke weken!

Groetjes,
Anne & Wout