Dag mensen,

Een mailtje vanuit heet Varanasi in India. Vorige week woensdag ging ik naar Kopan Monastery, vlakbij Kathmandu. Dat was een uur fietsen in het drukke verkeer en een uur lopen. Het klooster was niet heel erg bijzonder maar de meditatie 'cursus' daar schijnt erg goed te zijn, heb dus maar wat info meegenomen mocht ik ooit nog eens terug komen. Op de terug weg dook ik een klein internet cafeetje binnen en raakte aan de praat met een Switser die me vertelde dat hij overnachtte bij een Oostenrijker en binnen een minuut praten had ik door dat ik deze Oostenrijker kende, Roger. Ik had hem in India, in Sarnath, tijdens de meditatie cursus ontmoet. Ik ging dus maar mee naar zijn huis en had een gezellige namiddag met hem. Snel teruggefietst om voor de regen m'n was binnen te halen.

De volgende dag naar Patan, een oude stad in de Kathmandu vallei. Erg indrukwekkende tempels daar en niet zo ontzettend veel toeristen. Ik eindigde per ongeluk in een erg geliefd restaurantje daar. Het was minuscuul, oud en niet bijzonder schoon. Maar het zat vol met zakenmensen die daar wekelijks kwamen omdat het eten zo goed was. Een van deze mannen zat aan mijn tafel en bleef maar exotische gerechten en zhang voor me bestellen, hij betaalde mijn rekening en ik liep wankel door de rijstbier naar mijn fiets en vond m'n weg terug naar Kathmandu.

Die avond regende het weer maar dit keer ontzettend hard. De eerste echte regen in maanden!

's Ochtends vroeg opgestaan en naar het busstation gegaan. Ik had niets gereserveerd en was niet zeker of dat wel zo verstandig was, alle mensen in Kathmandu zeiden van niet. Maar het bleek geen probleem en ik stapte om 9 uur op een bus die er 8 uur over zou moeten doen maar 3 uur vertraging had door een aantal lekke banden.

Om 8 uur kwam ik helemaal gaargekookt door de hitte aan in Sunouli, de Indiase grens. Die nacht sliep ik nauwelijks door de hitte en begon me af te vragen hoe ik India zou gaan overleven. De volgende ochtend ging ik naar Lumbini, naar men zegt de geboorteplaats van prins Sidharta, Budha. Er was weinig te zien maar er hing een rustige sfeer en ik bleef dus maar een paar uur om een boek te lezen in de schaduw van een Bodhi boom.

Om een uur of 14:00 was ik aangekomen op de Indische grens. En na wat formaliteiten stond ik aan de andere kant en kon ik net op tijd op de laatste bus naar Gorakhpur springen. Op deze bus bleek een meisje te zitten die een groot deel van de tijd tijdens de Annapurna trek op dezelfde dag liep als ik. Leuk om haar weer te zien. En na een, fatale, maaltijd in Gorakhpur zeiden we gedag. Ik kocht een treinticket naar Varanasi voor dezelfde avond. In de trein begon het. M'n eerste maaltijd in India begon op te spelen. Ik reisde met een Colombiaans meisje, en toen we in Varanasi aankwamen was ik behoorlijk misselijk. We namen een rikshaw naar de Ganges en omdat het nog zo vroeg was, 5 uur, en de guesthouses een extra nacht zouden vragen, namen we een boot voor een uur om de zonsopgang vanaf de Ganges te zien. Deze boot zorgde ervoor dat ik me niet veel beter ging voelen. En toen we een bed hadden gevonden moest ik na een half uur slapen/liggen rennen naar de wc om over te geven. Ik voelde me de hele dag behoorlijk slecht door mijn maag en de hitte. Maar 's avonds ging het wel weer aardig en kon ik wat rondlopen. Het bleek dat er erg gezellige mensen in m'n guesthouse zaten. We besteedden de avond aan jongleer pogingen met ballen en poi en het maken van muziek. Doordat ik zo laat naar bed ging en ik dus een lange dag had gehad sliep ik goed ondanks de hitte.

Vandaag heb ik me bezig gehouden met het verzenden van de spullen die ik in Tibet, Nepal en India heb gekocht. Over anderhalve maand komen ze aan in Nederland.

Morgenochtend om 10 uur heb ik een afspraak met mijn Hindi leraar en de volgende tien dagen wil ik in Varanasi doorbrengen om de basis van Hindi te leren.

Groetjes,
Anne