Anne’s reisverslag · India, Nepal & Tibet 2003–2004
Ik was een kreeft
Dag mensen!
Daar ben ik weer. Ik had beloofd om 1 keer per 1 a 2 weken te mailen. En heb me in moeten houden om niet eerder te schrijven. Maar het is me dus redelijk gelukt want morgen is het een week geleden dat ik mailde.
Nadat ik de vorige keer mailde ben ik 's avonds naar een Hindi film geweest, Hungama (betekent chaos). Laten we zeggen dat het heel apart is zo'n film te zien, vooral omdat het niet ondertiteld was. De volgende dag ben ik naar Elephant Island geweest. Erg mooi daar! Ik heb een Indiër meegenomen die daar al 6 jaar niet was geweest omdat hij geen geld had, zo vertelde hij. Maar na een tijdje was goed te merken dat hij daar dagelijks kwam, hij begon gids te spelen en vroeg me om geld. Ik ben er vanaf gekomen met een sandwich (20 rupees/40 eurocent). 's Avonds ben ik een hele tijd bezig geweest met het regelen van een treinkaartje voor de volgende dag. Want het bleek dat toeristen meer dan 24 uur van tevoren hun kaartje moeten kopen ofzo. In ieder geval heb ik een treinkaartje gekregen voor 7 uur 's ochtends de volgende dag. Dus ik wilde vroeg naar bed. Maar ontmoette een Engelse jongen met wie het erg gezellig was en we gingen wat drinken in de stad. En onderweg sloot zich nog een Engelse/Zuid-Afrikaan bij ons aan. Erg gezellig. Maar het werd ook behoorlijk laat zodat ik de volgende dag niet wakker werd van de wekker (die had ik gekocht omdat ik bang was door m'n horloge heen te slapen) en ik een kussen naar m'n hoofd gesmeten kreeg van iemand die wel wakker werd van mijn wekker die al 10 minuten stond te loeien. Zonder douche (die deed het 's ochtends blijkbaar niet) heb ik me naar de trein gehaast en kon nog net even wat rollen koek inslaan om te voorkomen dat ik het eten op de trein moest gaan proberen. De trein was redelijk rustig, in tegenstelling tot wat ik van iedereen hoorde. En er zaten aardige mensen om me heen. De rit duurde ongeveer 10 uur waarvan ik ruim de helft heb geslapen. De rest van de tijd heb ik uit de deur gehangen. Het is echt geweldig om daar te staan, en te kijken naar die groene heuvels, watervalletjes, kleine dorpjes met zwaaiende mensen en helaas de krottenwijken waar het gewoonte is om langs de rails te poepen. Hetgeen ze dan ook allemaal naar hartelust doen. Toen de trein in Vithim stopte ben ik eruit gegaan, en heb een hele tijd staan onderhandelen met motor-taxi's over de prijs er achter dat daar niets te onderhandelen viel. Het kostte gewoon 80 rupees. Ik kon de bus nemen maar die kwam over een uur, en dan zou het donker zijn en ik had nog geen kamer. En taxi dus. Ik kwam er tijdens die rit ook wel achter waarom het zo 'duur' was. Het duurde zeker een half uur met die toch wel zware rugzak voordat we Anjuna (een strandplaats in Goa) bereikten. Daar kwamen we een man tegen die een kamer aan het strand met douche/wc verhuurde. Ik ben met hem meegegaan en heb z'n kamer gehuurd. Ik betaal hem 150 rupees voor een 2 persoonkamer. Ik vind het geen geld, maar volgens anderen is het duur in vergelijking tot de rest van India. De volgende dag ging ik fanatiek naar het strand, dat nog niet zo wit was doordat de monsoon nog maar net over is. In Europa gebruikte ik nooit zonnebrandcreme, maar hier had ik dat wel moeten doen. Toen ik na een uurtje of vier bakken terug ging was ik een kreeft. Die nacht heb ik nauwelijks geslapen. En nu nog steeds (3 dagen later) is het nog niet helemaal over. Ik heb toen maar twee dagen niets anders gedaan dan me druk maken over wat ik ging eten/wanneer en waar. Erg intensieve bezigheden dus. Maar het bevalt prima! Ik heb van Thomas een erg dik boek gekregen dat al flink gevorderd is ;)
Gisteren, als verjaardagskadootje, heb ik een scooter gehuurd. En daarmee rondgetoerd. Ik heb ruim 40 kilometer Goa strand verkend. Erg gaaf, alleen wel ff wennen aan het links-rijden. In Vagator, een plaatsje hier vlakbij, kwam ik een Nederlands stel tegen waarmee ik ook in Bombay al wat had gegeten. Ze nodigden me uit om wat te gaan drinken op het strand. En daarna vroegen ze of ik zin had 's avonds naar ze toe te komen: ze aten Hamerhaai. Dat was dan ook mijn plan. Maar toen ik bij m'n kamer kwam bleek dat de man al eten voor me ingekocht had en kon ik dus niet maken ergens anders heen te gaan. Vlak na het eten kwam een Israëlische jongen (zijn er hier een hoop van!) me ophalen om ergens wat te drinken. We zijn met onze scooters alsnog naar dat Nederlandse stel gegaan en hebben daar heel gezellig wat gedronken. Tot we hoorden dat de politie 's nachts controleerden en toeristen een hoop geld lieten betalen als ze geen licentie hadden. We zijn dus snel terug gegaan en hebben de gezelligheid in het guesthouse naast de mijne voortgezet. Het werd een beetje laat, en deze morgen werd ik dan ook niet bepaald vroeg wakker. Ben daarna gelijk hierheen gegaan om dit mailtje te tikken.
Morgenochtend ga ik met de bus naar Mapusa-Panaji-Margao-Benaulim waar ik vervolgens waarschijnlijk een paar dagen zal blijven. En als het me bevalt in Panaji (hoofdstad van Goa) dan blijf ik daar eerst een nachtje.
Bedankt voor al jullie mailtjes, en sorry dat ik ze niet allemaal beantwoord..., heb geen zin om de hele dag hier rond te hangen!
Groetjes, Anne
Ps: bekijk hier mijn route
Dit verslag komt uit de reismails die ik in 2003–2004 onderweg vanuit internetcafés naar thuisblijvers stuurde, lang voor er een blog was; in 2026 teruggevonden in m’n e-mailarchief.