Hoi!

Nadat ik gisteren was weggebracht naar Schiphol en uitgezwaaid was door m'n Mama (maak je niet druk!!), m'n broertje, Laura, Thomas en Maarten, liep ik door de douane en vroeg me gelijk af waar ik in godsnaam aan begonnen was. Ik wilde nog ergens wat gaan drinken, maar zag dat het al laat was. Ben dus snel naar het vliegtuig gegaan en was een van de laatsten die aan boord ging. Ik had een stoel met extra beenruimte, wat inhoudt dat je met je benen tegen een grote plastic box aan zit naast de nooduitgang. Naast mij zat een Indiër, een hele aardige man waarmee ik uren heb gepraat en van wie ik een adres in Bangalore heb waar ik kan slapen! We vertrokken 1 uur te laat omdat er iets mis was met de papieren, maar kwamen veel eerder aan dan ik gedacht had (19:00 Nederlandse tijd).

Ik zat nog op m'n stoel toen de deuren open gingen, maar voelde direct een klamme, hete, geurende walm het vliegtuig binnen komen. Ik vond het bijna niet te houden, maar het viel mee volgens de Indiërs, het was immers nacht (23:00 lokale tijd denk ik..., geloof niet dat iedereen hier dezelfde tijd heeft :s) Na wat gepraat met douaniers over de steden die ik wilde bezoeken en waarom mocht ik doorlopen. En na wat controles die volgens mij gemakkelijk te ontlopen waren stond ik bij de plek waar ik een prepaid taxi kon regelen. Dat ding kostte 650 rupees, veel te veel geld volgens mij, maar iedereen betaalde het zonder klagen. Ik werd naar een taxi gebracht met een chauffeur die geen Engels sprak. Hij heeft me ruim een uur rondgereden door sloppenwijken. De mensen slapen daar op de middenberm van een snelweg terwijl hun arm op de weg ligt. En ze bedelen bij stoplichten aan de auto. Er wordt hier erg hard gereden en de chauffeur vloog over viaducten heen zonder dat je kon zien wat er aan de andere kant was, waarbij hij op de rechterweghelft reed (je hoort hier links te rijden).

Na wat pogingen begreep de man dat ik naar Colaba (een wijk in Mumbai/Bombay) wilde. En zette hij me af bij The Gateway of India (waar een paar weken geleden die aanslag was) Ik heb daar wat rondgelopen, foto's gemaakt en bedelaars van me af gehouden. Toen ben ik op zoek gegaan naar een hotel, en kwam terecht in The Salvador Army Red Shield Hostel. De goedkoopste plek in deze stad (2,50 euro voor overnachting + ontbijt). De deur was op slot en na wat geklop en minuten kwam er iemand aan wie ik mocht betalen. Ik kwam terecht op een kamer met 9 andere mannen/jongens die allemaal nog wakker waren en het tl-licht aanhielden. Erg spraakzaam waren ze niet, en ik probeerde dus maar wat te slapen. Hetgeen me lukte rond een uur of 4:00. Die hitte is pas echt vervelend als je probeert te slapen. Ik had m'n wekker gezet rond 8:00 om het ontbijt niet te missen. Maar was om 7:00 alweer wakker. Heb toen ontbeten (veel thee, brood, ei, boter, jam) En ben de stad ingegaan, op zoek naar een Timetable voor de trein. Op het eerste treinstation wilde de man van het boekenstalletje me om een duistere reden geen timetable verkopen. En dat terwijl ik hem gewoon zag liggen. Hij bleef volhouden dat hij het niet had. Heb het maar opgegeven en ben een stukje gaan lopen. Maar werd meegesleurd (bijna letterlijk) door een mensenmassa die uit een trein kwam. Al deze mensen moesten dezelfde kant op hetgeen ik verbazingwekkend vond. Maar het gevolg was dat ik echt een behoorlijk tijd gevangen was tussen die mensen. Toen ik eruit kwam was ik de weg behoorlijk kwijt. Na wat ronddolen wist ik weer waar ik was en ben ik naar het andere treinstation gelopen. Daar kreeg ik zonder problemen de timetable mee. Deze heb ik net zitten bestuderen. Het is hier nu 13:15, ik ga nu uitzoeken wat men hier 's middags eet. Heb namelijk nogal honger, en dorst.

Ik zal proberen niet te vaak te mailen, en weet zeker dat ik me heel erg ga vermaken in dit land!!

Groet, Anne

PS: bekijk hier mijn route