Beste mensen,

Eindelijk internet, en wat blijkt, 105 mensen hebben zich aangemeld om dit mailtje te ontvangen, ik moet dus gaan uitkijken wat ik schrijf en hoe ik het schrijf..
Tijdens het schrijven van m’n vorige mailtje zat ik te wachten tot de fietsenmaker in Dortmund een nieuwe velg voor mij in elkaar had geknutseld. Dat heeft hij uiteindelijk snel gedaan, en de boel liep weer als een zonnetje. We zijn diezelfde avond gelijk door gereden, en kampeerden ergens langs de Lippe.
Na die dag begon het eigenlijk allemaal pas. De kleine heuveltjes begonnen groter te worden en wij gingen onze route zoveel mogelijk langs rivieren plannen, die stromen immers door een dal. Dat hielp, maar toch af en toe een behoorlijke klim! Dit weerhield ons niet van dagen met 150 km, en het hielp ons aan topsnelheden van tegen de 70km/uur. Toen kwamen we in Tsjechië, de wegen werden smaller, de gaten in de wegen groter, alles werd goedkoper en de vrouwen aanzienlijk mooier. We hadden besloten niet naar Praag te gaan. Ik ben daar al vaak geweest en WF gaat daar vast nog wel eens heen. We wilden eerst wat afstand afgelegd hebben voor we steden gaan bekijken, want zoals gezegd, veel tijd om in Istanbul te komen hebben we niet. Door dus. En toen begon de regen. Een natte tweede dag in Tsjechië die ons toch tot bijna in Oostenrijk bracht. Toen een redelijke droge en ontzettend snelle dag met wind mee het Donau dal in. We kwamen uit bij Hainburg, tussen Wenen en Bratislava. Daar een mooi stukje braakliggend terrein in de zon, aan de Donau gevonden, waar we vuur konden maken en kamperen. Wat is die Donau een gigantisch groot ding! En wat gaan de boten die stroomopwaarts proberen te varen ongelooflijk traag!

De volgende ochtend zoals gebruikelijk om 0600 op, ontbijten met een kopje espresso voor de tent (ja echt), en voor 0730 op de fiets, richting Slowakije, Bratislava, alweer ons 5e land! Daar kwamen we vroeg aan, en nog voor we onze stadsplattegrond openvouwden kwam er een Nederlander op ons af die daar woonde. Hij bood aan met ons door de stad te lopen en ons tweede kopje koffie voor die dag te drinken voor hij aan het werk ging. Het bleek een ontzettend aardige, onhollands gastvrije man, David (op z’n Engels uitgesproken, dat wel). Na een vluchtig kijkje door Bratislava (klein centrum, wel erg mooi en modern!), weer verder, nu langs de Donau. Dat ging hard, wind mee, helemaal vlak. We doken bijna gelijk Hongarije in (het 6e land), richting Budapest, daar dachten we wel even heen te rijden. We hadden ons een beetje verkeken op de schaal van de kaart, en het gemak waarmee we eerder met wind mee en naar beneden gemiddelden van 24km/uur over een hele dag haalden. Toen het ook nog eens begon te regenen en waaien, en we een thermometer zagen die 6 graden Celsius aangaf (het hoort hier boven de 25 graden te zijn), besloten we voor het eerst, na 10 dagen, op een camping te gaan staan. Het bleek een camping vol bejaarde Nederlanders, die het met ons te doen hadden. Er was een warme douche, heerlijk! (we hadden ons eerder in riviertjes gewassen, mocht je het je afvragen) En we konden droog zitten. Vanochtend was het nog 94km naar Budapest. Om een uur of 1400 waren we er, en toen begon het weer te regenen. Op zoek naar een hotelletje, en via een propper op straat en mijn afdingkwaliteiten, overgebleven van m’n India-avontuur, belandden we in het centrum in een gigantische kamer, met zithoek, ligbad en keuken voor haast geen geld! Zo lekker wat eten, dan wat drinken ergens, morgen uitslapen en naar een van de badhuizen hier. Morgen aan het eind van de dag gaan we weer op de fiets zitten, naar het zuiden. We hebben nu ruim 1600km gefietst, en zijn daarmee over de helft, naar Istanbul. Ik ben ongeveer op een 10e, qua afstand dan. Qua tijd nog lang niet, ik kan dus rustig aan gaan doen na de 21e, als WF vliegt en ik jarig ben.

Dat was het voor nu!

Groetjes,
Anne

Zie mijn fotoboek voor een paar foto’s