Eindelijk warm

Bijna een week geleden waren we in Sofia (Bulgarije). Het lijkt alweer veel langer geleden, vandaar dat ik maar weer eens wat schrijf!

Op kompas en wegnummers reden heel eenvoudig Sofia uit. Alle verhalen over hoe moeilijk het zou zijn een stad in en uit te komen blijken tot nu toe gelukkig niet waar te zijn. Na een paar kleine klimmetjes vonden we een mooi stukje, vlak aan de weg: perfect, niet omfietsen. ’s Ochtends vroeg op en na een klimmetje werd het alleen maar naar beneden, veel laten lopen en ruim 160km rijden, zonder moeite. We dachten een mooi plekje gevonden te hebben in de buurt van een rivier. Maar na het eten begon het. De wind ging liggen en het bleek dat we vlak bij een open riool stonden. Drama. De stank was enorm, dus we moesten de tent verplaatsen. Toen dat gebeurd was bleek dat we in het donker allebei door gigantische en heel veel doorns heen gereden waren, allebei een lekke band. Plakken dus. Door alle opwinding, en de stank die ook op onze nieuwe plek niet helemaal afwezig was vergat ik mijn lenzen uit te doen. De volgende ochtend werd ik wakker met rode ogen, nog steeds de stank en nog een lekke band; na lang speuren vonden we een minuscuul gaatje. Geen goed begin van de dag. Maar na wat rusten in verband met mijn ogen, toch nog een behoorlijke afstand afgelegd, Griekenland in. We zijn daar voornamelijk in gegaan omdat we anders over de snelweg of heel erg om zouden moeten rijden. En voor de stempel natuurlijk.

Maandagochtend overschreden we de 3000km:

Het was maar 20km in Griekenland naar de Turkse grens, onze eerste niet-EU-grens. En dat bleek. Overal militairen en geweren, maar raar genoeg toch een gemoedelijke sfeer. Ons visum kostte 10 euro en is 3 maanden geldig. Dat is fijn, hoef ik geen verlenging te regelen! In Turkije is het dan in ene allemaal totaal anders dan we gewend waren. De laatste weken was het armer en viezer geworden. Nu was het in ene weer schoon, mooier en rijker. Ook erg vriendelijke mensen die ons behoedden voor veel omrijden. Van onze eerste lira gelijk maar wat lokaal eten en drinken gekocht, met wisselend succes.

In tegenstelling tot Bulgarije was het landschap nu heuvelachtig. En wij reden dwars op de riviertjes, veel op en neer dus. Een slopende dag, zeker in de hitte, die nu boven de 30 graden kwam! Het land is droog en kaal, de akkers al leeg, en een slaapplek leek lastig te worden, zeker toen het richting Corlu ook nog eens heel stedelijk werd. Gelukkig vonden we een park met mooi gras en vriendelijke mensen die ons verzekerden dat niemand het een probleem zou vinden als wij daar ons tentje op zouden zetten.

Dinsdag was het nog 110km naar Istanbul. Weer heuvel op en af, maar nu was het aftellen en goed te doen. Een Turkse pizza halverwege en toen zagen we een fietsvlaggetje, voor ons op de weg. Even hard fietsen, en ja hoor, een Zwitser op een ligfiets. Stoppen, praten en kijken of onze tempi een beetje aansloten. Hij, Andreas, bleek sneller te dalen (luchtweerstand) wij sneller te stijgen (kunnen ons gewicht gebruiken). Al met al ging dat dus prima. Over de grote weg die steeds groter en drukker werd reden we Istanbul in:

En Istanbul is gigantisch! Het duurde dus wel even voor we in de buurt van het centrum waren. Daar even zoeken en toen een redelijk goedkope kamer gevonden met z’n drieën, in de oude stad. Om 5 uur ’s middags liepen wij schoon gedoucht, als echte toeristen gewapend met camera rond. Iets te duur maar wel lekker gegeten, baklava als dessert aan de Bosporus en een biertje in het park. Toen heerlijk geslapen. ’s Ochtends een Lonely planet gevonden en met de boot (Inderdaad bijna een bus) naar Azië gegaan. Ons avondmaal bestond uit fish-kebab, goedkoop en erg lekker! En toen naar de Hamami, een Turks badhuis. Erg lekker: een grote steen om warm op te worden. Dan een scrub massage en een zeep massage waarbij je lichaam in vormen wordt geduwd die onmogelijk lijken.

Ontzettend schoon m’n bedje weer in gekropen om vanochtend vroeg wakker te worden zodat we de eerste bij de Aya Sofia, een kathedraal/moskee/museum, zouden zijn. Dat is bijna gelukt. Maar omdat iedereen bij de ingang allerlei bordjes stond te lezen waren we als eerste binnen, fantastisch mooi gezicht zeker zonder alle groepen toeristen met bordjes en een hoop herrie.
Toen het na een uur echt druk begon te worden vertrokken we naar de Blauwe Moskee, een plein oversteken. Schoenen uit en naar binnen. Ook indrukwekkend, maar na een lege Aya Sofia valt zo’n drukke kleinere moskee tegen. Zeker als je overal Nederlandse gidsen hoort. Jammer, daarvoor zal ik nog wat verder moeten fietsen. Het laatste verplichte nummer was de Grand Bazar. Ik verwachtte een soort zwartemarkt-maar-dan-erger. Het was een zwartemarkt-maar-dan-minder-erg: minder geschreeuw, minder bende en niet zo moeilijk afdingen. Een tas gekocht, en WF wat souvenirs.

Net even gekeken naar een goedkoper bed, voor als WF weg is, een hele mooie gevonden op het dak van een hostel met uitzicht over de Aya Sofia. Vanavond gaan we het nachtleven van Istanbul verkennen en om 12 uur mijn verjaardag vieren! Morgenmiddag vliegt WF naar huis en blijf ik hier. Nog een paar dagen Istanbul en naar de zuidkust van Turkije. Die ga ik volgen tot Alanya waar Laura en een vriendin mij 16 oktober komen bezoeken! Ik kan dus wat rustiger aan gaan doen; wat minder fietsen en wat langer op een plek blijven.

Groetjes,
Anne

Er staan weer wat meer foto’s op mijn fotoboek.

Reacties (12)

johanna · september 20th, 2007 at 16:09

hey anne,
alvast van harte gefeliciteerd!!! niet alleen met je verjaardag maar ook met deze fantastische reis, erg bewonderenswaardig! je eerste doel is bereikt, heerlijk.
veel plezier in istanbul.
ciao, johanna.

je moeder · september 20th, 2007 at 16:14

dag lieve zoon morgen ben je jarig en ga ik je een mail sturen, je verhalen klinken boeiend en het is leuk te merken dat er dus ook medefietsers zijn.
dikke kus van je mm en pp

Guusje · september 20th, 2007 at 16:16

Wat vet!! Je bent er gewoon al!!! Zal wel raar worden als WF weer weg is maar goed gelukkig is Alanya de bom! Ik noem de alibaba bar, discotheek de robin hood en de hordes duitse bejaarden…kortom grenzeloos genieten!!

Gefeliciteerd en feestse vanavond en morgen! Ik zal op Nereus een feestje voor je starten vanavond! Kus

Laura · september 20th, 2007 at 17:31

Hey lieve Anne, alvast gefeliciteerd met je verjaardag morgen! Ik drink vanavond om 00u ook een biertje op je verjaardag!! En ik kom je over drie weekjes in Alanya feliciteren :) kus, Laura

Marian van den Haak · september 20th, 2007 at 17:46

Hoi Anne, alvast gefeliciteerd met je verjaardag. 3000 km. Super! Morgen gaan wij ook voor 3000 km. maar dan met de auto! dat vinden wij al ver! Naar Barcelona. geniet val je mooie reis!
Liefs Gerard en Marian

Rik · september 20th, 2007 at 17:55

Anne,

congrats, mooie mijlpaal!

Martijn · september 20th, 2007 at 18:13

Hey Anne, echt super dat je er nu al bent man! Zo te lezen vermaak je je goed. De verhalen klinken in ieder geval super. Alvast van harte gefeliciteerd met je verjaardag en nog een goede reis verder!
Groetjes Martijn

je vader · september 20th, 2007 at 18:45

Dag zoon, geweldige berichten. Ben jaloers op je. Als je terug bent moet je je fiets een tijdje aan me lenen. Krijg door je verhalenecht zin. Gefeliciteerd ook natuurlijk met je geboortedag. Voel me er toch een beetje verantwoordelijkal voor. Nu maar hopen dat je het droog houd op je dakterras.
Tot horens.

Loes · september 21st, 2007 at 11:41

Hoi Anne,
Van harte gefeliciteerd, je hebt het wel mooi gepland om je verjaardag in Istanbul te vieren.
Geweldig zeg in 3 weken 3000 km gefietst.
Veel plezier en nog een goede reis verder.
Groetjes Loes

Alain · september 21st, 2007 at 12:53

Gozer allereerst van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

Ik zie/lees dat het al goed gaat met je ’snoepreisje’.

Heb totnutoe alle verhalen gelezen, alleen als luie student wil dat reageren er wel eens bij inschieten….

Nog heel veel succes en sterkte, en we kijken uit naar je volgende verhaal!

Groeten,

Alain

nelly hazen · september 21st, 2007 at 18:23

Ha die Anne
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Volgens mij is elke dag een feest als je zo’n reis kunt maken. ik geniet van je verslagen.Ook de felicitaties van Gabe, Fronie Minne en Allard.
Als we vanavond op Allrd drinken, is vandaag ook jarig nemen we er ook 1 op jou.
Hartelijke groet Nelly

Eva Louwersheimer · september 24th, 2007 at 12:14

Hey Anne,

Gister de foto’s en verhalen van mijn broertje bekeken en gehoord:klonk goed:-)
Zo te horen heeft WF echt een leuke reis gehad!. Jouw reis duurt toch nog ffies iets langer: veel succes en plezier er verder mee!!!!!

Groetjes Eva
(ps. doe nu maar wel iets rustiger aan:150km per dag is toch wel een beetje overdreven:-p )