Dag mensen,

Het is raar, zo heb je een rot week, zo heb je een geweldige week. Deze week leek het meest op dat laatste. Nadat ik de vorige keer mailde heb ik m'n spullen gehaald en heb ik mijn intrek genomen in het Hotel Elite in Fort Cochin, dat bleek het backpackers hotel te zijn: erg gezellig. Die avond heb ik aan het strand, bij die Chinese vissersnetten die ik in m'n vorige mailtje beschreef, gegeten. Het is de bedoeling dat je daar zelf vis uitzoekt bij een van de vissers, je ziet het gevangen worden, en deze vis vervolgens meeneemt naar een klein restaurantje waar ze het klaarmaken voor 30 rupees. Erg lekker! De avond heb ik doorgebracht met een Engelse jongen die probeerde heel India in drie weken te zien. De volgende dag heb ik gebruikt om de stad te verkennen. De hele dag gelopen, een hoop gezien en kapotte benen. 's Avonds kwam ik niet verder dan mijn hotel, waar ik dan ook maar gegeten heb. Na het eten wilde ik nog even een klein wandelingetje maken over de pier vlakbij. En kwam er achter dat de mannelijke prostituees zich daar ophielden en mij erg interessant vonden. Op m'n terugweg liep (rende) ik langs een vis-handels markt: een hoop geschreeuw om hele grote vissen. De volgende ochtend kwam ik bij het ontbijt een Nederlandse jongen en een Amerikaans meisje tegen. Ze wilden een backwater tocht gaan maken. Ik vertelde dat ik dat ook ging doen, maar dan als onderdeel van m'n reis naar het zuiden. De jongen, Nils, wilde daar ook heen en besloot met me mee te gaan. Het meisje bleef achter. Ik stapte met Nils op de bus naar Alleppey vanuit waar de boottocht zou vertrekken. In Alleppey namen we een double-kamer voor slechts 100 rupees (1 euro pp) en gingen de stad verkennen. We kwamen twee goed Engels sprekende Indiërs van onze leeftijd tegen die ons op hun motor naar het strand brachten waar we van een uur of 16:00 tot een uur 20:00 gitaar gespeeld en gepraat hebben met hun en hun vrienden; erg gezellig! Na ergens even snel gegeten zijn we met z'n tweeën naar de film Bad Boys 2 gegaan en kwamen erachter dat de pauzes van Indiërs nog korter zijn dan die van Maarten. Toen we onder de douche stonden viel het licht uit en was het een hele speurtocht door het donker terug naar onze kamer. Ik was er toen al achter dat ik niet te lang samen met Nils wilde reizen. Hij nam weinig initiatief en liep dus een beetje achter me aan. Maar wat ik erger vond is dat hij heel erg neerbuigend over Indiërs praatte. Het probleem was echter dat hij precies dezelfde reis wilde maken als ik. Als ik dus niet oppaste zat ik de rest van dit jaar aan hem vast. De volgende dag namen we de acht uur durende boot naar Kollam. Deze boot vaart parallel aan de zee, in een binnenwater vol met rijstvelden, touwvlechters, kleine huizen verbonden door dijkjes, woonboten en Chinese vissersnetten. Geweldig om te zien! We stopten twee keer: een keer om een thali met onze handen te eten en een keer chai (soort thee) te drinken. Voor het eind vroegen we een man die de boot leek te runnen hoe we in Varkala, een uur met de bus van de plek waar we aankwamen, konden komen. Hij vertelde ons met een grote grijns dat er een bus op ons stond te wachten die ons daarheen zou brengen. Speciaal voor ons! Toen we in het donker aankwamen vroegen we waar de bus stond. Deze zelfde man vertelde ons toen, zonder een spier te vertrekken, dat er geen bus was en wees naar de stadsbussen die wel in die richting zouden rijden. Samen met een Fransman vonden we uiteindelijk Varkala. We namen een ontzettend mooie kamer voor weinig geld, het is net buiten het seizoen. De eigenaar van het restaurant vertelde ons dat we de volgende dag mee konden varen op een vissersboot, om 6:30. We versliepen ons en kwamen een vermoeide Fransman tegen bij het ontbijt die ons vertelde dat de boot niet gevaren had omdat het een of andere heilige dag was. Die dag niets anders gedaan dan op het strand liggen. 's Avonds samen met deze Fransman naar een restaurantje met een onduidelijke prijskaart. We bestelden chicken tandoori en waren er van overtuigd dat dat 65 rupees kostte. Maar toen de rekening kwam bleek dit 125 te zijn. Dit vonden we niet acceptabel en weigerden te betalen; hun prijslijst was misleidend. Hij dreigde de politie te roepen hetgeen wij prima vonden. We waren er van overtuigd dat hij dat toch niet deed: er stond bier op onze bon en bier is verboden in Kerala-staat. Uiteindelijk kwamen we met een oplossing en gaf hij ons nog meer terug dan de bedoeling was. We hebben 70 rupees betaald voor de kip. Na nog een dag niets doen vertelde ik Nils dat ik de volgende dag naar Trivandrum ging, hij ging mee. Ik vond het lastig om te zeggen dat ik dat liever niet had. En we vertrokken per trein naar Trivandrum. Daar aangekomen wilde ik een single kamer zodat het makkelijker zou zijn om op mezelf dingen te ondernemen. Alle singles waren vol of te duur en ik belandde weer met Nils in een double. Toen heb ik hem toch maar verteld dat ik liever alleen reisde en de volgende dag zou vertrekken. Gelukkig zei hij dat hij tot dezelfde conclusie was gekomen. We zijn die middag naar een dierentuin gegaan en erachter gekomen dat de Ooievaar niet en de Lepelaar alleen maar in Nederland voorkomt. 's Avonds ging hij naar een Hindi film en ik slapen. Vanochtend ben ik per bus naar Kovalam, weer een strand, gereden. Heb net een redelijk goedkope kamer genomen en ga zo lekker even zwemmen! Morgen ga ik naar Kanyakumari, het meest zuidelijk punt waarvandaan je de zon op kan zien en onder kan zien gaan in de zee vanaf dezelfde plek. Daarna kan ik alleen nog maar omhoog.

Groetjes,
Anne

zie hier mijn route