Dag mensen,

Dat was een heavy weekje, en een stuk minder kort dan de vorige! Nadat ik de vorige keer mailde heb ik 's middags de Chamundihill in Mysore beklommen. Daarbovenop staat een grote tempel, erg mooi. Vooral door het uitzicht over de stad. Uiteraard wilde ik naar binnen. Maar nadat ik m'n sandalen had uitgetrokken en afgegeven had aan een schoenenbewaker zag ik dat er een rij van minstens 2 uur stond... Omdat ik niet voor niets omhoog was gekomen ging ik er maar in staan. Gelukkig vertelde een aardig iemand dat er voor toeristen een andere ingang was. Daar moest je dan wel wat voor betalen (10 rupees). Binnen werd kreeg ik uiteraard een stip op m'n hoofd en liet ik de bloemen achter die ik voor een rupee gekocht had bij een incarnatie van Shiva. Weer buiten ben ik, op m'n schoenen, de 1000 treden afgelopen. Halverwege kwam ik de Bull tegen; een erg groot uit zwart steen gehouwen beeld van een liggende stier waar iedereen op blote voeten omheen loopt en nog een stip op z'n hoofd krijgt. Terug in de stad ben ik wat rondgaan lopen. Doordat het festival net voorbij was was het nog ontzettend druk en was alles verlicht: erg mooi! Die avond heb ik voor het eerst een echte Andhra style thali (een all-you-can-eat maaltijd uit Andhra Pradesh, een staat) gegeten. Dat wordt geserveerd op een bananenblad en met de handen gegeten. Daar zat ik dan..., tussen alle Indiërs die allemaal leken te weten dat ik nog nooit met m'n handen gegeten had en geen idee had hoe het moest. Ik had niemand om het van af te kijken, want ze keken allemaal naar mij. Gelukkig kwam er een vriendelijke man naar m'n tafel, net voordat ik een ober wilde vragen hoe het moest, om me te vertellen dat je de curry en chutneys met de rijst moet mixen en dat vervolgens met alle vijf de vingers van je rechterhand een beetje moet kneden waarna je het in je mond stopt terwijl je je hoofd een beetje naar beneden beweegt. Na wat oefenen lukte dat inderdaad aardig. Ik heb daar erg lekker en veel gegeten voor ontzettend weinig geld: 30 rupees. De volgende dag heb ik eerst een treinticket gekocht en toen Mysore palace bekeken. Op zich een indrukwekkend gebouw, van een afstand dan. Want het is behoorlijk slecht onderhouden en de tentoonstelling binnen is er nog slechter aan toe. Weer terug bij m'n hotel kwam ik 2 Spaanse dames tegen die ik vertelde over de thali (dat eten). Ze vroegen of ik met ze mee wilde om het ze te leren, uiteraard heb ik dat gedaan. 's Avonds hebben we wat gedronken op een dakterras dat uitkijkt op een Gandhi-plein (elke stad heeft een Gandhi-plein en -straat). M'n trein vertrok om 11 uur naar Bangalore. Ik was eerst van plan geweest om naar Ooty te gaan, maar dit leek handiger omdat ik dan meer met de trein kan reizen ipv bus, dat is comfortabeler. Daar begon de narigheid. Ik zat in de deuropening van de trein en toen deze langzaam reed sloeg een etterig jochie ontzettend hard met een tak op m'n blote voet. Ik kon niets doen, de trein reed door. In Bangalore aangekomen rond een uur of 15:00. Gelijk lopend op zoek naar een hotel. Maar ik had me vergist in de schaal van de stadsplattegrond. Deze stad is echt ontzettend groot! Ik was al helemaal kapot van het lopen toen ik bij het eerste hotel aankwam dat vol bleek te zijn. Op de kaart dichtbij maar in werkelijkheid ver weg was nog een hotel. Ik erheen: ook vol. Weer verder, nu achter een man aan die wel een hotel voor me wist. Alle hotels die hij kende zaten ook vol! Ondertussen probeerde ik ook nog een plek te vinden om te eten, ik had alleen 's ochtends wat gegeten. Maar niets zag er daar echt betrouwbaar uit. Tegen de tijd dat het donker werd en ik honger had, ruim 8 hotels geprobeerd had en kapot was van het lopen scheurde m'n broek uit die ik in India had gekocht. Een groot drama! Toen ik uiteindelijk wel een hotel had, in een groot vies gebouw, bleek daar geen water op de kamer te zijn. Maar ik voelde me goor en wilde me wassen voor ik ergens wat ging eten. Na ruim een uur en tientallen malen de belofte dat het water in 5 minuten zou zijn gerepareerd ben ik maar gaan eten. Dat was gelukkig lekker. Maar op de terugweg verdwaalde ik. Afdingen op ricksjas blijkt niet mogelijk in Bangalore, en na 5 keer proberen heb ik uiteindelijk maar de 40 rupees betaald. Die nacht sliep ik voor het eerst met oordopjes in: m'n raam kon niet dicht en lag aan een straat die ook 's nachts vol was met toeterende voertuigen. De volgende ochtend heb ik direct een treinticket voor die nacht gekocht, weg uit de vreselijke stad! Ik heb m'n bagage in op het station gebracht en ben naar de enige plek gegaan die het bezoeken waard is daar: de city market. Die is dan ook wel echt erg mooi! Ontzettend veel verse groenten en nog veel meer bloemen zijn daar opgestapeld. Erg leuk om rond te lopen. Na een paar uur in een park ben ik maar weer naar het station gegaan. Ik had geen zin in de rest van die stad. M'n trein vertrok om 23:00 en om 24:00 had ik een plaatsje, ik had namelijk een RAC (reservation on cancelation) ticket..., hetgeen inhoudt dat je alleen een plek hebt als er iemand niet komt opdagen. Toen heb ik lekker geslapen tot ik rond een uur of 7 aankwam in Coimbatore. Vanuit daar wilde ik de bus nemen naar Ooty. Deze vond ik snel met behulp van een vriendelijke man, en omdat ik toerist was mocht ik vooraan in de rij. Ik vond dat vreemd en oneerlijk, maar dat hielp niet: ik werd in de bus gepropt zonder dat ik naar de wc was geweest. En dat werd een probleem. Want de bus deed 3 uur over het omhoog slingeren naar 2200 meter zonder ook maar 1 keer te stoppen. Een zware rit dus. Bovenop de berg bleek het koud (10 graden). En ik voelde gelijk verkoudheid opkomen. Ik heb een dorm opgezocht, een kamer voor 28 personen, maar ik leek de enige. Ik voelde me niet zo goed en heb behalve een beetje rondlopen weinig gedaan. 's Avonds bleek ik lichte koorts te hebben die ik er naar mijn idee die nacht uitgezweet heb. 's Ochtends om 6 uur werd het druk in mijn kamer met mensen die zich daar kwamen wassen en toen weer verdwenen. Die dag heb ik voornamelijk doorgebracht in een Botanische tuin, erg mooi! Maar nog steeds voelde ik me niet echt lekker. Ik besloot de volgende ochtend maar weer naar beneden, naar de warmte te gaan en de trekkings, die je daar erg goed kan maken, voor later te bewaren. Terug in m'n hostel bleek m'n kamer bezet door een klas met luidruchtige jochies van een jaar of 14. Ik vreesde het ergste voor mijn nachtrust. Maar na een heerlijk vegetarische cashewnoten brei als avondeten bleken ze stil te zijn en dacht ik te kunnen slapen. Dit was helaas niet waar. De kamer naast de onze besloot er een luidruchtig feest van te maken. Ik heb m'n oordoppen maar weer gebruikt. De volgende ochtend vertrokken mijn kamergenoten om half 6, ik om 8 uur. Na dezelfde busrit, maar nu wel met een stop die ik echter niet nodig had, probeerde ik een treinticket te kopen voor de eerstvolgende trein naar Cochin. Op die manier koop je geen gereserveerde plek maar een openticket. Ik werd naar het juiste perron verwezen maar er werd niet bijgezegd hoe laat m'n trein ging. Ik ging er dus vanuit dat het de eerste was die daar aankwam. Na instappen bleek het de verkeerde trein te zijn. Gelukkig wel de goede kant op. Het eerstvolgende station dus maar weer uitgestapt en 2 treinen gewacht. Dat was de juiste trein. En ik kon m'n openticket opwaarderen naar een sleeperclass ticket. Dit was gisteren. Na een prettige treinreis, ik voelde me beter door de warmte denk ik. Heb ik met een aardige Indiër, die ik in de trein ontmoette, een hotel gezocht en gevonden, waarna we wat gegeten hebben. Vanochtend ben ik op zoek gegaan naar een beter/goedkoper hotel wat meer in het centrum van de stad. Cochin bestaat uit een aantal eilanden en ik vond een hotel op het (schier)eiland Fort Cochin. Het is daar echt heel erg mooi! Er mogen geen auto's komen, de huizen zijn laag en hebben een beetje een Europese stijl. Ik heb gelijk ingecheckt in een hotel (hotel Elite) en heb nu dus twee hotelkamers in deze stad.

Vlakbij mijn hotel wordt gevist op een hele aparte manier. Er wordt een groot net (5*5 meter) aan een vierboot gestrekt het water ingelaten, waarna ze een paar minuten wachten tot de vis erboven zwemt. Dan halen ze het net zo snel mogelijk, dmv een hefboomsysteem, omhoog en vangen de vis die erboven zwemt. Dit systeem werkt niet. Ze vangen circa 2 miezerige visjes per keer. Maar het is leuk om naar te kijken. Nu ben ik onderweg naar m'n eerste hotel om m'n spullen op te halen en te verkassen. Dan ga ik lekker wat eten. Over een paar dagen ga ik naar Alleppey (1 uur zuid) vanwaar je 8 uur durende "backwater"-tochten naar Kollam kan maken op woonboten. Schijnt geweldig te zijn.

Ik ben nu al een uur aan het tikken en zal mezelf en jullie dus maar niet langer ophouden.

Groetjes,
Anne

zie hier mijn route