Dag mensen,

Het is weer maandag-maildag. En wat lijkt het weer lang geleden dat het de laatste keer maandag was. Ik zat toen in Kovalam. Het meeste luxe en dure strand van India. Ik was van plan daar 1 nacht te blijven en pakte dus de volgende ochtend m'n spullen in en ging op weg naar de bushalte. Daarvoor moest ik langs het strand. En aangezien ik met een rugzak opliep werd er vollop "cheap room" geschreeuwd. Ik zei dat ik weg ging maar vroeg ze toch nog even wat er onder goedkoop verstaan werd. Een man zei voor de grap 100 rupees. Op dat moment begon het te regenen en vond ik het eigenlijk wel een goed idee om m'n reis een dagje uit te stellen. Dus nam ik de kamer, hij kon niet meer terug komen op zijn prijs. Zodoende had ik een geweldig appartement met uitzicht op zee, 2 kamers, een keukentje en badkamer voor 100 rupees. Normaal was dit appartement 400 rupees en in hoogseizoen (over een maand) 1000 rupees. De volgende dag toch maar weggegaan, met de bus weer terug naar Trivandrum. Om vanuit daar de trein te pakken naar Kanyakumari. Ik kocht een openticket en kon direct op een trein stappen. Daar ging ik in sleeperclass zitten (ik had een ticket voor de goedkoopste klas) met het idee dat ik m'n ticket zou opwaarderen als de TTE (een belangrijke man op de trein) kwam. Toen die kwam werd hij echter boos en zei dat ik 152 rupees moest betalen. Voor ik kon protesteren liep hij weg en kwam niet meer terug. Blijkbaar hoefde ik toch niet te betalen. Ik vermoed dat hij geen Engels sprak.

Kanyakumari bleek een gehucht, vol met pelgrims en dagjesmensen. Ik nam een goedkoop hotel dat niet voor niets goedkoop was en ging de helft van de bezienswaardigheden bekijken voor het donker werd. Kanyakumari is na Varanasi de meest heilige plaats voor Hindu's. De drie zeeen die India omringen komen hier bijeen: de Arabian Sea, de Indian Ocean en de Bay of Bengal. Verder is de vrijheid van de wereld hier bevochten, herdacht dmv een tempel op een rots in de zee, en heeft Vivekananda hier gemediteerd. Na een ontzettend goedkope en lekkere Thali (die maaltijd die je met je handen eet) van 15 rupees ben ik maar weer terug gegaan naar m'n hotel om een boek te lezen. Daar bleek net een bus Indiërs aangekomen te zijn. Die met z'n allen alle kamers wilde bekijken en zodoende allemaal zeker 3 keer langs mij moesten lopen. Het werd weer een oordoppen-nacht. De volgende dag, na een Indies ontbijt (heet), de rest van de musea en tempels bekeken. In een tempel moest je naast je voeten ook je bovenlijf ontbloten (alleen mannen). Om kwart voor vijf de trein gepakt naar Nagercoil Jn vanwaar de trein vertrok waarvoor ik een plek had gereserveerd. Om 23:50 kwam ik aan in Madurai en verwachtte eigenlijk een uitgestorven stad en gesloten hotels. Niets bleek minder waar. De stad bruiste! Ontzettend veel mensen op straat! Het was Diwali, een nationaal feest waarvan ik de reden nog niet helemaal doorheb. Hierdoor was gelukkig alles open. Ik was moe en nam het eerste hotel, iets te duur. De kamer was nog vies maar er werd mij beloofd dat dit binnen een kwartier schoon zou zijn. Na een half uur kon ik m'n kamer in. Die was nog steeds even goor. Ik riep de schoonmaker en maakte hem duidelijk dat ik een schone kamer wilde. Hij kwam aan met een gore dweil en een cola-fles vol wit spul. Dit verspreidde hij dik over de vloer en veegde het uit met de dweil. Dat was schoonmaken. Ook het bed was vies, dus vroeg ik hem om schoon beddegoed. Dat zou eraan komen. Weer een half uur later was er ander, geen schoon, beddegoed. Drie mannen kwamen dit om het bed heen vouwen. Ze leken het nog nooit eerder gedaan te hebben en m'n bed ging er absoluut niet op vooruit. Ik was moe en liet het maar zo.

De volgende ochtend, na een te duur ontbijt in een luxe hotel op zoek naar een andere kamer. Ik vond er een voor de helft van het geld. Wel schoon en met balkon. Geweldig! Toen maar de stad gaan bekijken. En behalve een grote, mooie tempel was er eigenlijk weinig te zien. Doordat het Diwali was waren bijna alle winkels gesloten en liep iedereen op straat. Kinderen en volwassen die zich als kinderen gedroegen staken ontzettend hard knallend vuurwerk af. Niemand behalve ik leek van de knallen te schrikken. Ik vermoed dat alle Indiërs gehoorproblemen hebben en niet doorhebben hoe hard die knallen zijn. Ergens op straat kwam ik een man tegen die zich zelf sloeg met een zweep en zijn polsen open sneed waarna hij z'n bloed over een kind liet druipen. Een erg gore bedoening. Vervolgens wilden ze uiteraard geld en hun bloed aan mij smeren. Ik wilde een treinkaartje gaan kopen, maar het loket was dicht: Diwali. Ik wilde ergens kip gaan eten maar de kip-kok was er niet: Diwali. Ik vond Diwali geen leuk feest. De volgende ochtend weer naar het station voor m'n kaartje van Rameswaram (de volgende plaats waar ik naar toe ging) naar Mammalapuram, ik kreeg een waitinglist ticket. Maar omdat ik toerist was kon ik naar de andere kant van het station om daar een formulier in te vullen. Ik zou voorrang krijgen. Toen per bus naar het nieuwe busstation, buiten de stad. En vanuit daar naar Rameswaram, 4 uur bussen. Daar een kamer genomen en een tempel bekeken. Naar mijn idee de mooiste die ik tot nu toe gezien had. Ook Rameswaram is heilig. En omdat hier ook een feest werd gevierd was het ontzettend druk met badende mensen. Ze baden daar in zee en dan in een van de 22 bronnen in de tempel. Na eindelijk een nacht die ik zonder oordoppen zou kunnen slapen werd ik om 4 uur wakker van gezang. De pooja's (het luidruchtig aanbidden van een god) begonnen. Toch maar oordoppen gepakt. Die dag was ik een bezienswaardigheid op mijn gehuurde fiets (4 rupees, 8 cent per uur) Om 15:10 vertrok mijn trein naar Mammalapuram. Daarvoor nog even snel een thali naar binnen geschrokt en koekjes ingeslagen. De treinreis zou namelijk 17 uur duren. Het werd een gezellige treinreis. Ik heb een hele tijd gepraat met een jongen die mij al in drie verschillende plaatsen gezien had. Hij kon ook handen lezen en vertelde me dat ik een carrière zou krijgen met ups en downs maar dat het uiteindelijk goed zou komen en ik een hoop geld zou gaan verdienen. Na 9 uurtjes slaap kwam ik vanochtend om een uur of 9 (een uur vertraging) aan in Chengelpattu: op zoek naar de bus. Ik vond hem, maar heb denk ik de binnendoor-overhobbelpaadjes-langzame bus genomen want hij deed er 2,5 in plaats van de door lonely planet beloofde 1,5 uur over. In ieder geval kwam ik aan op de plek waar ik aan wilde komen en heb ik net m'n intrek genomen in een ontzettend mooi hotelletje met een groene binnenplaats heel dicht aan de zee en een restaurant dat op m'n privé terras serveert. Ik ben gelijk maar even het bijbehorende internet cafe ingedoken, hebben we dat ook weer gehad. Ik ga hier lekker 3 nachten blijven, en niets doen.

Tot volgende week,
Anne

klik hier voor mijn route: http://www26.brinkster.com/patser/india/map.asp