Dag mensen,

Tegen mijn verwachtingen in heb ik toch internet gevonden op dit eiland. Het is heel erg traag, maar het is internet, dus hierbij mijn verslag. Vorige week zat ik ontspannen in Hampi, en dat het ontspannen was merkte ik toen ik opeens weer in beweging moest komen om te reizen. De 19 uur terug naar Chennai waren ontzettend zwaar, ik zat ingeklemd tussen 3 mensen op een bank bedoeld voor drie mensen en was ontzettend moe. Zittend slapen is al lastig, maar opeengepakt zittend slapen terwijl je je tas in de gaten probeert te houden is nog veel lastiger. Direct toen ik aankwam heb ik m'n tas achtergelaten op het station en ben ik op zoek gegaan naar een plek om pasfoto's te maken voor mijn ticket en permit voor de Andeman Islands. Binnen een kwartiertje stond ik op de foto en was mijn paspoort gekopieerd: op weg naar het ticket bureau. Dat bleek gesloten te zijn. Ik kon de volgende dag terugkomen, had me dus voor niets gehaast. Na 2 nieuwe boeken gekocht te hebben maar op tijd naar bed gegaan. 's Ochtends vroeg opgestaan om de eerste te zijn die z'n ticket kocht. Toen ik vlakbij het bureau was kwam ik erachter dat ik mijn foto's in het hotel had laten liggen. Een uur later stond ik op dezelfde plek. Het was 10:30. Het kopen van een ticket in India is ingewikkeld: na 10 minuten had ik door hoe het systeem werkte. Eerst naar counter 2, een application form ophalen. Dan naar counter 4, dit formulier met 1 pasfoto inleveren: kost een uur. Dan naar counter 1 om te betalen, een 2e pasfoto en kopieën van het paspoort in te leveren: kost 1,5 uur voor het om 13:20 voor een halfuur pauze is tot 14:10. Na een kwartiertje was dit gebeurd en moest ik naar Counter 3 om m'n ticket af te halen. Genoeg hierover, maar ik moest het even kwijt want het is behoorlijk frustrerend. Die middag heb ik al m'n foto's (406 foto's en een filmpje) op cd gebrand. 's Avonds ben ik naar de Matrix revolutions (das weer een film) gegaan. De volgende ochtend mijn foto's op de post gedaan, ze komen binnen een week thuis en ik hoop dat Wout ze op het internet kan zetten zodat ik volgende week een link naar mijn foto's heb. Na fruit, water en brood inkopen heb ik m'n spullen gepakt, op weg naar het schip. Tijdens het wachten maakte ik kennis met de drie andere buitenlanders aan boord. Een Fransman en 2 Israëliërs. We kregen een Medical checkup, hetgeen inhield dat ik met de papieren van ons vier naar de dokter liep en hij een stempel gaf zonder ook maar even op te kijken. Om 15:00 waren we aan boord. Klaar om te vertrekken. We vertrokken om 17:30. We kochten een voedselbon en gingen op weg naar de eerste maaltijd, en begonnen direct de keren (10 keer) af te tellen dat we in die eetzaal moesten komen. Het had veel weg van de eetzaal van een gevangenis, en het eten was niets beter. De bedden, we hadden de goedkoopste class, waren dorm bedden. Hetgeen inhoudt dat je met ongeveer 60 mensen in een ruimte slaapt. Ik had houten planken verwacht, maar het viel mee: de bedden waren van namaak leer en zacht. En de kakkerlakken waren klein. Na ongeveer 1 uur aan boord stroomden de vuilnisbakken over, waren de wc's ontzettend goor en na 1 uur varen waren de wasbakken volgekotst. De komende 67 uur zitten we op dit schip, om maandag om rond 10:00 aan te komen. Er valt weinig te zeggen over de reis, het was saai en saai, ik heb een boek uitgelezen, gescholden op Indiërs die niet de beleefdheid hadden om om 3:00 's nachts hun mond te houden en dat was het wel. Ik voelde me ontzettend goor, wassen was namelijk echt nergens mogelijk, de wasbakken waren verstopt en een douche was er niet. De laatste dag was er zelfs geen water meer. Vanochtend zijn we aangekomen. En na een rickshaw rit, waarop niet afgedongen kon worden, kwamen we aan in een hotel. Daar ben ik naar de douche gerend, heb me geschoren en m'n kleren gewassen. Me verheugend op een goede maaltijd, bestelde ik omelet met toast. Ik had iets westers verdiend vond ik. De eerste toast die ik voorgeschoteld kreeg bleek een beschimmeld brokje brood. De tweede, waarvoor ze naar de winkel moesten rijden, was niet getoast. En de derde ook niet. Ik klaagde maar niet meer, ik ben tenslotte in India. Na een tegenvallende maaltijd hebben we een ticket gekocht naar Havelock Island en toen ben ik op zoek gegaan naar een hangmat zonder succes tot nu toe. Het is nu 17:30, en volledig donker. De zon ging een kwartier geleden onder. Deze vreemde tijden komen doordat ze hier de IST (Indian Stretchable Time) gebruiken, terwijl het 1100 km uit de kust ligt. Morgen ga ik dus naar Havelock Island. Ze schijnen daar goede hangmat-bomen te hebben die ik graag een weekje wil proberen. Ik heb geen idee of ze daar internet hebben, en het is dus weer onduidelijk of m'n verslag volgende week verstuurd gaat worden.

Groet,
Anne

Klik hier voor mijn route