Anne’s reisverslag · India, Nepal & Tibet 2003–2004
Ontzettend shanti
Dag mensen,
Ik ben trots op mezelf: deze week ben ik maar twee keer online geweest. Dit komt eigenlijk vooral omdat ik er totaal niet aan gedacht heb; het is zo ontzettend shanti (relaxed) waar ik nu ben. M'n vorige mailtje schreef ik in Chennai. De dag daarna heb ik nog wat meer rondgelopen door die stad en ben ik erachter gekomen dat ik het geen leuke stad vind. Er is weinig te doen, de afstanden tussen de verschillende centra zijn groot, zeker als je het te voet wilt doen en wat je kan bekijken is duur voor toeristen. 's Middags zijn we (Antony en ik) naar Finding Nemo gegaan. De film was in het Engels en had geen ondertitel, geweldig! Maar een schok als je weer buiten staat in de hitte, herrie en stank. De volgende morgen zijn we naar een ander, ouder, deel van de stad gegaan. Dit deel was een stuk mooier en Indischer. Helaas kon ik daar niet lang blijven want mijn trein vertrok om 13:00 naar Bangalore, de stad die ik de vorige keer halsoverkop had verlaten. Gedurende deze treinreis sliep er een man op mijn schouder, dat is op zich niet zo vreemd in India, maar van deze heb ik een foto. In Bangalore had ik 2 uur de tijd om over te stappen op de trein naar Hospet. Dit was een nachttrein en de volgende morgen kwam ik om acht uur aan, ik heb gelijk een bus naar Hampi gepakt. Daar nam ik een naar mijn mening goedkope kamer: 80 rupees. Maar ik kwam er al snel achter dat de meeste kamers zo goedkoop waren. Die morgen ging ik naar de Mango tree, een restaurant onder zo'n boom. En kwam er achter dat dit een ontzettend mooie plek is. Je zit daar op de grond, op rieten matten. Iedereen heeft z'n eigen terrasje met schaduw van een hele grote, hele oude mango boom. En deze plek heeft uitzicht op een ongelooflijk mooi landschap van rotsachtige heuvels, rijstvelden en een rivier. De bediening daar is erg aardig en als je om de rekening vraagt moet je zelf opnoemen wat je hebt gegeten. En het allerbelangrijkste: ze hebben het lekkerste eten dat ik tot nu toe in India heb gehad. Het komt er op neer dat ik de hele dag daar ben gebleven. En dat ik de volgende dag ook weer veel tijd daar heb doorgebracht, nadat ik met twee Engelse jongens de ruines had verkend op een fiets. Dit zijn de ruines van de oude hoofdstad van het grootste Hindu rijk uit de geschiedenis. De ruines zijn dan ook onvoorstelbaar groot. Er is nog redelijk wat over en doordat het zo groot is zie je nauwelijks andere toeristen. De kamer waarin ik sliep stonk, volgens de eigenaar naar schoonmaakmiddel. Maar het bezorgde mij hoofdpijn. Na twee nachten ben ik naar de overkant van de rivier verhuisd waar ik nu in een hut slaap met bijna hetzelfde uitzicht als vanuit de Mango tree. Je moet de rivier hier oversteken in hele kleine bootjes met veel te veel mensen aan boord. De volgende twee dagen heb ik doorgebracht met praten, eten, drinken, lezen. Dit is echt een plek om je volledig te ontspannen en om zonder schuldgevoel gewoon twee dagen niets te doen. Dit is ook de reden dat dit verslag kort zal zijn, in vergelijking met mijn eerdere verslagen. Vanochtend vond ik dat het tijd werd om weer iets te ondernemen. Ik heb een fiets gehuurd en ben de Hanuman, de apengod, tempel gaan bekijken. Deze bevindt zich op een berg, en er wonen sadhu's, monniken. Deze boden me een ontbijt aan. Weer terug vond ik dat ik wel weer genoeg had gedaan en ben ik weer in de mango tree beland.
Morgenavond ga ik weer terug naar Chennai, om vanuit daar een boot naar de Andeman Islands te nemen. Ik heb gehoord dat deze boot beter is en er 2 dagen minder lang over doet. De Andeman Islands schijnt zo'n plek te zijn waar je niet meer weg wilt gaan, dus ik weet nog niet hoelang ik daar ga blijven. De boot vertrekt vrijdag en ik moet 2 dagen vantevoren m'n ticket al kopen. Dat betekent dus weer 2 dagen in Chennai. Maar deze dagen kan ik vullen met het kopen van een snorkel en een hangmat: essentiële items voor de eilanden. Verder weet ik niet of ze internet hebben op die eilanden. Hetgeen inhoudt dat ik niet weet wanneer ik m'n volgende verslag zal sturen. Al denk ik dat er in de hoofdstad: Port Blair wel iets te vinden moet zijn.
Misschien dus tot volgende week!
Groetjes van een Anne die weer naar de Mango tree gaat
Bekijk hier mijn route
Dit verslag komt uit de reismails die ik in 2003–2004 onderweg vanuit internetcafés naar thuisblijvers stuurde, lang voor er een blog was; in 2026 teruggevonden in m’n e-mailarchief.