Anne’s reisverslag · India, Nepal & Tibet 2003–2004
M'n grote teen kunnen opeten
Dag mensen,
Slechts 3 maanden, of 91 dagen, te gaan en nog zoveel te zien! India is te groot om in 9 maanden te zien maar ik blijf proberen en anders heb ik een goede reden om terug te komen!
Sinds Agra heb ik niet veel gereisd, ben wat tot rust gekomen in koelere (nog steeds boven de 40 graden) streken na het gehaast door Khajuraho, Orchha en Agra.
De middag na m'n laatste mail besteedde ik aan het kopen van een ticket van Delhi naar Haridwar via een travelagent. Het leek goed te gaan met wat omkoperij van de spoorwegbeambtes. Maar toen m'n ticket kwam bleek ik op een wachtlijst van 100 mensen te staan. Balen, en ik had ook nog eens de rickshaw met vrienden naar de Pizzahut gemist. Weer geen westers eten dus. De volgende ochtend vroeg een briefje achtergelaten met m'n emailadres voor het Amerikaanse stel met wie ik een week gereisd heb en zonder ticket naar het station. Gelijk op de eerste trein naar Delhi gesprongen en een conducteur gezocht. Voor 60 rupees kon ik 2e klas reizen. Dat betekent gezellig in de bagage-rekken hangen. In Delhi hard afgedongen voor een rickshaw naar het busstation, en daar aangekomen had ik binnen 5 minuten een bus gevonden. Uiteindelijk was het dus geen probleem dat ik geen bus had, en ik was nog een dag eerder in Haridwar dan ik had gedacht.
Daar kreeg ik verrassend goedkoop een kamer met luchtkoeling, wat een verademing. De volgende ochtend Haridwar verkennen. Volgens de Hindutraditie is dit het begin van de Ganges. Shiva zette hier zijn voet neer en het water kwam uit de grond. Duizenden Indiërs komen hier om dat te eren. En 's avonds waren er minstens 10 duizend mensen aanwezig bij de Ganga Aarti. Een groot en zeer indrukwekkend ritueel tijdens de zonsondergang.
De volgende ochtend vroeg op om naar het nabijgelegen Rishikesh te gaan. Rishikesh wordt 'The Yoga capital of the world' genoemd en het is vooral bekend omdat The Beatles hun Yoga Guru hier vonden. Het is een stadje met een paar uitlopers langs de Ganges en de meeste buitenlanders zoeken daar een plekje. Hier is de Ganges nog ontzettend schoon, zij komt hier net uit de bergen en is ontzettend koud! Net buiten het dorpje zijn stranden en rotsen waar we een paar keer per dag gaan zwemmen. Ik vond een kamer in het welbekende Bombay Guesthouse. Het is een plek waar heel veel 'interessante mensen' rondhangen. (mensen die hier al veel te lang zijn, teveel blowen geen geld hebben en nauwelijks eten), maar naast deze mensen zijn er ook veel echt interessante mensen te vinden waarmee ik veel tijd besteed aan het observeren van de 'interessante mensen'. De eerste paar dagen hier heb ik niet veel anders gedaan dan eten in de goede, strict vegetarische (het is een heilige plaats), restaurants en het zwemmen in de Ganges. Maar geïnspireerd door de Beatles ben ik gisteren begonnen met Yoga lessen. Yoga heeft voor mij een nare bijklank en doet me denken aan bevallingen en vrouwen met dikke buiken. Maar zoveel mensen vertelden me er goede dingen over dat ik niet langer vol kon houden dat het niets was zonder het te proberen. Dus gisterochtend om 7 uur ging mijn wekker en om 7:30 was ik op een betonnen plateau aan het strand onder de schaduw van wat bomen aan het yoga-en. En ik moet zeggen dat ik het geweldig vond! Het is een meditatie methode erg gericht op ademhalingscontrole en daarbij een hoop bewegingen die heel wat tijd kosten wil je ze beheersen. Het voelt, net als fitness en iedere andere sport, erg goed achteraf. Ik heb nu 3 lessen gehad en neem er waarschijnlijk 10, ik hoop dan m'n benen in m'n nek te kunnen leggen of m'n grote teen te kunnen opeten.
Naast al deze drukte met lessen is het erg gezellig en heb ik weer een druk sociaal leven. Ik ben Sharna (Australische die ik in Sarnath ontmoette en waarmee ik de eerste trek in Nepal deed) hier weer tegengekomen. Vanmiddag, over 3 kwartier, heb ik een afspraak gemaakt voor een massage om al die pijnlijke spieren en gewrichten wat ontspanning te geven.
En gisteren heb ik me opgegeven voor een meditatie retreat dat begint op de 17e. Het is een 10 dagen Vipassana Meditatie retreat (zelfde stijl als ik eerder deed). Het is een streng gebeuren met allerlei 'regels' die je helpen om dieper in meditatie te komen. Zo is het niet de bedoeling dat je praat, leest, schrijft, of op een andere manier communiceert, niet naar muziek luistert niet eet na 12 uur 's middags, niet op een comfortabel bed slaapt etc etc. Ik weet dat het erg extreem klinkt maar ik denk dat goed werkt voor mij omdat er totaal geen afleiding is en je je dus volledig kan concentreren op het tot rust brengen van je brein en het observeren van gedachten.
Ik laat jullie weer weten hoe het met me gaat over 2 weken!
Groetjes,
Anne
Dit verslag komt uit de reismails die ik in 2003–2004 onderweg vanuit internetcafés naar thuisblijvers stuurde, lang voor er een blog was; in 2026 teruggevonden in m’n e-mailarchief.