Dag mensen,

M'n beste week tot nu toe, wauw! Ik heb zoveel te vertellen dat zo moeilijk in woorden te vangen is. M'n vorige verslag verstuurde ik van dezelfde plek waar ik nu zit, in Varanasi. Die middag ging ik naar Sarnath. Sarnath is het dorpje, 15 km van Varanasi, waar Budha 2500 jaar geleden zijn eerste lessen gaf. De lessen van Budha worden 'de Dharma' genoemd. En ik ging naar Sarnath voor mijn eerste kennismaking met de Dharma. Ik nam samen met Rachel en haar parkiet, die Zazu heette en niet Razu, een fietsrickshaw, en dat duurde 2 uur voor die 15 kilometer. Daar aangekomen vonden we een kamer in de Chinese budhist tempel. De volgende ochtend rond 9 uur naar de Thai Temple, daar werden de Dharma lessen gegeven en was de meditatiehal. Ik had echt geen idee wat ik daarvan moest verwachten. Ik had nog nooit serieus geprobeerd te mediteren en had eigenlijk geen idee wat het inhield. Maar ik ging omdat ik wel nieuwsgierig was en omdat Rachel en anderen me er veel over vertelden. Ik kwam op het moment dat net een sitting begon (een sitting is een bepaalde tijd die gezamenlijk in meditatie, en stilte wordt doorgebracht). Op het terrein heerst stilte, om niemand te storen die buiten wil mediteren en om de concentratie na de meditatie niet te breken. In het begin voelt het raar om met zoveel mensen om je heen, ongeveer 100 mensen, stil te zijn. Maar na een tijdje went dat en is het eigenlijk best prettig. Zoals ik al zei kwam ik net op tijd voor een sitting. Ik ging maar naar binnen, pakte een kussen en ging vol goede moed sitten. Concentreer je op je ademhaling had ik gehoord. Ging prima, maar na 5 minuten hield ik het echt niet meer. Na een aantal pogingen gaf ik op. Vlak hierna kregen de nieuwkomers wat informatie en wat praktische tips voor de houding tijdens meditatie en 'tricks' om je te concentreren.

Na een hoop pogingen en veel praten in de chai-shop (er is een geweldige chai-shop waar iedereen blijkt te komen, erg gezellig en erg interessante mensen) had ik 's avonds na een zwaar vermoeiende dag (ja, meditatie is niet ontspannend) een houding gevonden waarmee ik het een uur uit kon houden. Tussen de sittings door waren er dharma lessen waarbij een van de leraren een onderwerp koos. Dit onderwerp kan werkelijk alles zijn, van liefde tot angst tot omgaan met bedelaars tot whatever! Ze gaan hier heel erg diep op in op een filosofische manier. En in principe komt het er altijd weer op neer dat je geen onderscheid moet maken tussen jezelf en anderen. En dat je deze concepten van jij en ik moet laten gaan om plaats te maken voor een geheel. Anyway, het is erg lastig om dit uit te leggen in een paar woorden en het is nog moeilijker om het uit te leggen zonder zweverig te klinken. Ik weet dat ik nu al zweverig klink, maar zo ervaar ik het helemaal niet. De mensen die hier komen, naast een zeldzame boomknuffelaar, zijn alledaagse mensen die graag nadenken over het leven en erover praten. De gesprekken in de discussiegroepen in de Thai tempel werden dan ook druk voortgezet tijdens het eten of lopen tussen de chai shop en de tempel.

Goed, genoeg hierover, in een paar woorden kan ik zeggen dat het een geweldige ervaring was en dat ik dit zeker voort ga zetten.

Na 7 dagen mediteren ben ik vanmiddag weer naar Varanasi gekomen omdat er morgen een groot Shiva (een Hindu god)-festival is. Vanmiddag zat ik op de trappen van een Ghat aan de Ganges en was nog steeds een beetje in de sfeer van de meditatie van deze morgen en op de een of andere manier zagen bedelkinderen dat en kwamen op me af zonder geld te vragen. Ze zaten twee uur lang op m'n schoot en stoeiden met me zonder ook maar een keer iets te vragen, geweldig!

Over een kwartiertje heb ik een afspraak met een jongen die ik net ontmoet heb om te dineren onder begeleiding van Indiase muziek.

Groet,
Anne